อาหารโฮจิมินห์คือรสของปลายทางทิศใต้ สำรับเวียดนามจะหวานขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อลงใต้ และที่นี่คือปลายทาง น้ำซุปใส่น้ำตาลหนึ่งช้อน ผัดก็ใส่อีกหนึ่งช้อน แล้วมีผักสมุนไพรมาทั้งจาน ถ้าดานังรับชั้นเชิงของเครื่องเทศมาจากครัวหลวงเมืองเว้เก่า ชั้นเชิงของโฮจิมินห์มาจากผู้คน — ชาวจีนกวางตุ้งและแต้จิ๋วที่เข้ามาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ชาวเขมรที่ข้ามแม่น้ำโขงขึ้นมา และบาแกตต์กับปาเตที่ฝรั่งเศสทิ้งไว้
เริ่มที่ cơm tấm (เกิมเติ๊ม) ข้าวหักที่แตกระหว่างการสี ราดด้วยหมูย่างถ่านทั้งชิ้นและน้ำปลาหวานรดทั้งจาน เดิมทีคือข้าวที่หุงจากเศษที่เหลือหลังขายข้าวดีไปแล้ว ต่อด้วย bánh mì (บั๊ญหมี่) บาแกตต์ฝรั่งเศสสอดไส้ปาเตเวียดนามกับผักดอง ซึ่งมาลงตัวเป็นรูปแบบปัจจุบันที่เมืองนี้ แล้วก็มี เจอเลิ้น ย่านคนจีนในเขต 5 และเขต 6 นำก๋วยเตี๋ยวและติ่มซำเข้ามาทั้งชุด ที่นี่การกินเกี๊ยวกุ้งตอนเช้าแล้วกินเฝอตอนดึกจึงไม่แปลกสำหรับใครเลย hủ tiếu Nam Vang (หูเตี๊ยวนามวาง) ที่เดินทางมาผ่านพนมเปญก็มาจากสายเดียวกัน น้ำซุปใสกว่าเฝอและปิดท้ายหวานกว่า
สองในเจ็ดร้านด้านล่างอยู่ในรายการบิบ กูร์มองด์ ของมิชลินไกด์ 2026 ที่เหลือคือร้านที่คนท้องถิ่นต่อคิว หรือร้านที่ทำของอย่างเดียวบนหัวมุมเดิมมาแปดสิบปี ส่วนใหญ่อิ่มด้วยเงิน 50,000–100,000₫ หรือราว 63–125 บาท (อ้างอิง 1 บาท ≈ 800₫ ส.ค. 2026) ข้อควรรู้ มิชลินยังไม่เคยบรรจุร้านบั๊ญหมี่ในเวียดนามแม้แต่ร้านเดียว ร้านบั๊ญหมี่ด้านล่างจึงไม่มีตรารับรอง ด้วยเหตุนี้ ไม่ใช่เพราะรสชาติ