ที่ที่ถ่ายรูปออกมาสวย

โฮจิมินห์เป็นคนละเมืองเมื่อมองจากข้างบนกับจากข้างใน จากชั้นเจ็ดสิบหกคุณเห็นแม่น้ำไซ่ง่อนโค้งอ้อมเมืองได้ทั้งเส้นในสายตาเดียว ส่วนจากที่นั่งริมหน้าต่างชั้นหกของตึกอพาร์ตเมนต์เก่า ถนนคนเดินเหงียนเหวะอยู่ใต้เท้าคุณพอดี สองระดับความสูงนี้คือเฟรมประจำเมือง

ช่วงที่ดีที่สุดคือ สี่สิบนาทีหลังดวงอาทิตย์เริ่มลด ท้องฟ้าเปลี่ยนจากส้มเป็นน้ำเงินเข้มพร้อมกับไฟในตึกออฟฟิศที่ติดขึ้นทีละชั้น ชั่วโมงนั้นรูฟท็อปไม่มีโต๊ะว่าง ให้ไปถึงก่อนหนึ่งชั่วโมง หรือจองที่นั่งริมกระจกล่วงหน้า ส่วนใหญ่บังคับ สมาร์ตแคชวล มีคนถูกปฏิเสธที่ประตูจริง ๆ เพราะใส่รองเท้าแตะ เสื้อกล้าม หรือกางเกงขาสั้นออกกำลังกาย

แต่ถ้าถ่ายแต่จากที่สูง คุณจะพลาดเมืองนี้ไปครึ่งหนึ่ง ร้านกาแฟชาวจีนอายุเจ็ดสิบปีในตรอกตลาดเจอเลิ้นที่เริ่มต้มกาแฟตีสอง ร้านอาหารท้องถิ่นที่วางเก้าอี้พลาสติกไว้บนดาดฟ้าชั้นสี่ — ที่ที่ไม่ต้องใช้ฟิลเตอร์ก็อยู่ข้างล่างนั่นเหมือนกัน